"Razem damy radę.." ~ Mikasa x Levi rozdział 1

Kolejny letni dzień. Minęło już 5 lat od wszystkim dobrze znanej tragedii - upadku muru Maria. Razem z Erenem i Arminem dołączyliśmy do korpusu zwiadowczego. Podczas pierwszej misji poza murami zginęło wielu naszych żołnierzy. Był to wielki cios dla ludzkości. Wieść o wydarzeniach, w których kluczową rolę odgrywała Annie ucichła. Tytani, nie byli tymczasowo zagrożeniem, ale i tak mieliśmy się na baczności. Nadszedł czas kolejnego treningu, ale nigdzie nie widziałam przyjaciół. Trenowaliśmy dzisiaj walkę w ręcz, więc pomyślałam, że dzisiaj postanowili sobie odpuścić bądź po prostu zaspali co zdarzało się ostatnio coraz częściej. Coraz bardziej zastanawiało mnie co ta dwójka robi po nocach.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~***~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Nim się obejrzałam trening się zakończył, a ja postanowiłam jak najszybciej pójść sprawdzić co się z nimi dzieje. Idąc w stronę zamku poczułam, że ktoś trzyma moją dłoń.

-O co chodzi? Śpieszy mi się...- odwróciłam się i zauważyłam mężczyznę o oczach w odcieniu szarości.

-Doprawdy? A gdzie się tak śpieszysz Ackerman?- odpowiedział mi i posłał chłodne spojrzenie. 

-Idę sprawdzić dlaczego Yeager i Arlert nie stawili się na treningu kapralu...- pewność zaczynała mnie powoli opuszczać, nie wiedziałam co się dzieje, ale kiedy patrzyłam w jego oczy czułam jak serce zaczyna mi przyśpieszać.

-W porządku, staw się później u mnie, mam do ciebie pewną sprawę- puścił moją dłoń i odszedł w przeciwnym kierunku.

Nie odpowiedziałam i poszłam w pierwszej kolejności do pokoju Erena. Zapukałam i czekałam na odpowiedź.

-Proszę...- usłyszałam jego głos.

Weszłam do jego pokoju i usiałam przy łóżku.

-Czemu nie przyszedłeś na trening?

-Zaspałem, a później pomyślałem, że nie ma sensu iść na jakieś 15 minut.

-Rozumiem... Przepraszam, że się pytam, ale co ty i Armin robicie po nocach? Coraz częściej opuszczacie treningi... Co się dzieje?

-Skończ... za bardzo się przejmujesz.

-To powiedz mi o co chodzi! Martwię się! 

-W takim razie nie martw się, nie musisz.

-Muszę.

-Skończ mnie traktować jak dziecko...- dał mi "pstryczka" w czoło.

-Ale...

-Nie ma "ale". Idź już i nie idź do Armina, musi teraz odpocząć.

-A powiesz mi co się stało?!

-W swoim czasie. Idź już.

-Jak chcesz...

Wstałam i wyszłam z jego pokoju, musiałam się teraz udać do Levi'a. Z jednej strony byłam szczęśliwa, że w końcu go zobaczę, a z drugiej obawiałam się co chce mi powiedzieć. Przez brak Erena i Armina nie przykładałam się do treningów co mogło przyczynić się do jego chęci spotkania ze mną. Podeszłam do jego drzwi, przełknęłam ślinę i zapukałam.

-Wejść.

Otworzyłam drzwi i ostrożnie weszłam do kwatery.

-Chciałeś ze mną o czymś pogadać.

-Tak, zamknij drzwi i usiądź- wskazał mi na kanapę i stanął przy niej.

Zamknęłam drzwi i poszłam na wyznaczone przez niego miejsce.

-O co chodzi..?

-Chodzi o to, że...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~****~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Koniec rozdziału pierwszego ;3

Mam nadzieję, że jak na razie się podoba, iż jest to pierwsze (według mnie) dobrze napisane przeze mnie opowiadanie. Liczę na to, że ciekawi was o co chodzi kapralowi i co się dzieje z Erenem i Arminem ;3 Do zobaczenia w następnym rozdziale <3 

#Saio-chan